Дволичност

Хммм...б`ш сам наивна....кој знае ви дали сте приметиле дека ме нема, а ја 2 недеље се замарам сас тој, па ви објаснују, без да размислу дека људи свакако си мислив тој што сакав да си мислив. Ни ја не сам поштедена од тој да ми е пуно битно мислење на други, ама труду се колко можу да га сведу на минимум, затој што у КУ ако живиш по укус на други, или за други можеш слободно да полудиш и за кратко време да се изгубиш сам себе.

Да се разберемо...не сам совршена. Много често ми проваѓа низ главу што мислив други, како они ме прифаќав,колко ме одобруев колко ме негирав и зашто? Еве реши га проблем сас авганистанци и авганистанке, шмизле, спонозоруше и.т.д не се замарам сас мислења провокацие, коментари, само за вас мои истомисленици ми е искрено битно. А не би требало. Контрадикторна сам? Не ме интересира. Време е да престанемо да бидемо зависници од други људи и да живимо живот кој не прави најсреќни. Често се прашују дали би се дешавало исто к`д би живеле у некој поголем град, недовољно развиена свест си га прави свое или па едноставно тој си е индивидуално.

Колко повише ги набљудују људи около мене толко повише сфаќам колко много дозволуемо наш живот да биде управуван од други. Колко пута сте отишле сами на концерт, ако други не су сакале да идев? Девојке, к`д послеѓни пут ви е поминаја вечер без да се погледнете у огледалце? Имате ли храброст едн убав пролетан д`н да седнете на траву на плоштад и да читате књигу како што често правив на запад? И ја не...ама труду се да се смену, ако е можно.

Најголем дел на мои сограѓани за жал још увек не знаев да живив живот по свој терк и како им е ќеф, по нашки.Обично сви професију гу бирав на принцип на углед, партнера на принцип на славу а време га корестив за рекламу на сами себе. Преко главу су ми сви поединци кои саати скупоцено време трошив за креирање на идеалну слику за себе. Наша реалност су дечки на кои животан с`н им е да купив големо авто за да вртив кругови около Корзо и Паб. Ништо подобри не су ни цуре кои посетуев концерти, промоцие, претставе и изложбе за да бидев видени, прифатени како попаметни и дел од нашу елиту. Има ли потреба да ви ги објаснују наши клабери, рапери, рокери. Они су тотално различни, а у наш град ги повржуев кафане и турбофолк. Можете да ги сретнете у понеделник у касапски на певаљку како на момент га покажев свое право лице.

Таква е ситуација у Куманово.Сви се трудив да им се допаднев на други. Да имав што повише познантства, људи да ги поштуев, да су некој и нешто. За жал, како од инат ситуација е обратна. За свакога се има изградено некое  мислење у кое доминирав лоши работе над добри, па колко и човек да вреди. И што е још поинтересно тој глумење да биднеш некој друг по крој на други увек има за резултат спровитан ефект и још поголем блам.

У свак случај мора да га поздраву малцинство. Жал ми е што су много малко, ама ипак сам горда што има и поединци што изгледав на начин на кој што сакав да изгледав, работив тој што им одговара на карактер, не се срамив од тој што су и тој што га мислив, живив на начин на кој су најсреќн и за кои увек ЈА е поважно од ДРУГИ.

Ваша Трачерка !